Birbir yorganına bürünüp,
Uykuya daldı İstanbul.
Kimi hüzünlü kimi şen,
Söndü pencerelerde ışıklar.
Biraz daha eskidi anılarım,
Gece yine aynı karanlık.
İyice belirdi Beyaz tenli yıldızlar,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta