Dünya’da ki iki sevdam
Sen, İstanbul ve ben beraberdik
Gülüyorduk, ne dert ne de gam
Hüzün ne idi, biz bihaberdik
Soğuktu hava, buğu buğu cam
İstanbul ve ben sana siperdik
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta