Sevdama açan çiçek,
Sevdama gülen o derin mavi deniz,
Sevdama yağan kara fakat dolu dizgin bulut,
Sevdama küsen sevdalı yarim,
Giden gitti kalan elimde bir kanlı çiçek,
Gülün dikeni yüreğimde,,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta