Sen, ne dersen de
Ela gözlüm ve darılma,
ilk ben değilim gören
kimler söz etmedi ki,
manavından balıkçısına,
tatlıcısından işkembecisine
hatta ve hatta
Arnavutkaldırımlarındaki taşlar bile
surlarına göz diken nice imparatorları
benden gayri, söylediler.
Bugün farkına vardım,
Çamlıca’dan Marmara’yı, Hisar’dan Boğaz’ı
Piyerloti’den Altınboynuz’u görürken gözlerim
doldu, minarelerinden gelen sesle,
Galata’nın gölgesinde durduğumda
bir cigara içimi
nefeslendirmek isterken kalbimi,
titremesi geçsin diye
Kızkulesi’ni seyrederken
gözlerin şaşıymış
kalbinse delik,
İstanbul.
24 Şubat 1993
Kozyatağı
Kayıt Tarihi : 4.12.2010 16:35:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Hikmet Yaşin](https://www.antoloji.com/i/siir/2010/12/04/sevdalinim.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!