Sevdalılar Beni Anlar Şiiri - Hamit Atay

Sevdalılar Beni Anlar

Beni herkes anlamaz…
Çünkü ben,
Bir bakışa ömrünü harcayanlardanım.
Bir dokunuşu,
Yıllarca saklayanlardan.

Beni sevdalılar anlar…
Gece yarısı uykusundan uyanıp,
Adını fısıldayan,
Ve sesini duyduğunda titreyen yürekler.
Yağmurda yürürken ıslanmayı dert etmeyen,
Sadece “O da ıslanıyor mu?” diye düşünenler.

Ben beklemeyi bilirim…
Bir tren istasyonunda,
Gelmesi imkânsız bir yolcuyu bekler gibi.
Ve gözlerim yorulsa da ufuktan,
Yüreğim hep aynı umudu taşır.

Beni sevdalılar anlar…
Kelimelerin arasına gizlenmiş özlemleri,
Söylenemeyen cümlelerin yükünü,
Ve suskunluğun bile aşkı bağırdığını.

Sevdalılar bilir…
Bir gülüşün bütün acıları unutturduğunu,
Bir veda bakışının ise
Ömür boyu kanayan bir yara bıraktığını.

Beni herkes bilmez,
Herkes görmez,
Ama sevdalılar anlar.
Çünkü onların da kalbi,
Aynı yerden yaralıdır…
Ve aynı yerden çarpar,
Beni anladıkları gibi…
Hamit Atay