Ay bürümüş çehreni, güneşi andırır gülüşün.
Dilin inkâr eder, umut diye haykırır her zerresi.
Umuda prangalar vurulmuş, umut kaybolmuş.
Sevmiş gökyüzünü, sevdalısıymış bulutlar.
O gülünce gökkuşağı çıkar, çiçekler açarmış.
Şimşekler çakarmış gözlerinde, dilinde kuşlar.
Çok sevmiş, yüreğinin içinden, derinlerinden.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta