Cıvıltılı sabahlarımda
Uykulu gözler beni bekler bedeni dinlendirmeye,
Maddemin yorgun uykulu zihni,
Ruhumun dinç aydınlığına karşı!
Al gardını hayat!
Ne bedenim ne de tinim
yorgun düşmez bu sevdada,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta