Dört duvar suskunluğu çöküyorken üstüme
Durgun akan zamanın suyunda akıyorum
Bakıyorum mermerden yapılmış o büstüme
Büstün boşluklarına çiçekler takıyorum
***
Kabarmıyorlar artık med cezirde dalgalar
Suskunluğumu bozdu sustukça yaygaralar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta