vurgun yemiş yunuslar gibi
sahiline vururum aşk denizinin
yalnız, yorgun ve bitkin…
çürür direği gönül evimin.
can mıdır sevgilim canan ben miyim?
bir muamma içinde yüzer gibiyim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta