Ve susuşmalarımız en derin çığlıktı
Gece yarısı sevişmelerimizde
Söylenmemiş sözlerde donuk kalırdık
Bakışlarımıza dokunamazdık titreyen ellerimizle
Kim bilir kaç sevgili daha eskiyecek
Zifiri karanlıklarda
İşleyecek mi dersiniz aklımıza sevda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta