ne vakit hasretin dilime düşse
ismine sustuğum mısralar kanar
bir sevdâ uykusu bu ayılamam
gözlerim hayâlin boyunca ağlar.
mâziden taşınan yıllar misali
rûhumu götürür yokluğun eli
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ya Ahrazi dost...
Ne diyim sana...
Helalin var...
tebrikler...
'vuslat değil mi sonun başlangıcı..?'
tebrik,sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta