Baharı yaşıyordum,
Umutlarım vardı şafaklara benzeyen
Nice sevdalara yazılmıştı yüreğim
Ve güneşimdin gülümseyeceğim
Zamansız kopardın beni dalımdan
Serdin kara topraklara
Canımdan can aldın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ço güzel yazmışşınız özlemi teşekkürler
[email protected]
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta