Çok geç kaldık hayatı kucaklamaya,
Doludizgin sokaklarında koşmaya,
El ele verip parklarında dolaşmaya,
Sahilinde buluşup,
Kaçamak aşıkları oynamaya,
İki yürekte bir atmaya.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yok yok sevda treninin ne zaman uğrayacağı hiiç belli olmaz. Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum.
'Kırışık tenimize koca bir ömür sakladık,
Nelere katlandı bu yürek,
Dimdik ayakta kaldık. ' Dönüp geriye baktırıyor şiiriniz. Su gibi geçiyor farkında değiliz. Tebrikler, sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta