(YASADIŞI AŞKIYLA İÇİMDEKİ HAPİSHANENİN TÜNELİNİ BULDUĞUM, AYTEN İÇİN...)
Sen,
anlamını yitirmiş öykümsün...
parçalanmış düşlerini kanla durulama...
sen acılarımı paylaştığım kadın...
kaçtığım yağmurlarda sığındığım saçak...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta