Sevda Sevgi Laloğlu Şiirleri - Şair Sevd ...

OLGU

Olgunlukta yoktur sınır ne çok miktar ne azıcık
Kocaman insan da bazen olur çocuktan çocuk
Farkeder mi olgunluğa kim büyük kim küçücük
Kocaman olgun olmuşsa nice taptaze körpecik...

ÖLSEN DE

Hayat
kolların kırılsın
Nasıl bir sarılmak seninkisi
Kötüleri kucaklarken

OLSUN

Bir çiçek seç benim için yüreğinden
gül olsun

Sende kalsın kurut onu Aşk elinden

ÖLÜ

Yüzümde asılı kaldı hüsranın izi
Ellerim bilmez ki artık dokunsa seni
Şu titreyen yüreğimdir dağların yeli
İncelip de kopmuş isek bağlanmaz geri

ÖLÜMLÜYÜZ
ÖLÜMLÜ/YÜZ

Hangi mevsimde ölseniz ölüm hep kıştır
Mevsimi olmaz ölümün o ki ruha nakıştır
Ölmeden ölmeyi bilmek iyi insanda ilmek

ÖLÜMSÜZ

İki binli yıllarda tanıdım onu
Sesindeki hüznüyle yıkadım beni
Garipliği sözlerinden süzerken
Bir kelimenin mânâsında çıkardım bini

ÖLÜ YATIRIM

Evin yansın paran batsın şahlanan da bir atsın
Çulun çaputun da dahil say ki altından kıratsın
İnsan olmanın erdemi görünmüyorsa üstünde
Eyer vurulmuş eşşekten farkı olmayan sıfatsın

O MESAFE

Bir Şiir arası mesafede duruyorduk
Şiir devam ediyor konuşmaya
biz susuyorduk
O mesafede vurulmuşken

ONDAN GERİYE

Ondan geriye saymak kadar
kolay olsaydı unutmak
Daha dokuz der demez
neler silinmezdi ki belleğimizden

ON DOKUZ

Bir on dokuz bir on dokuzum ki
Ankara yirmiye basmış
İstanbul daha on sekiz
İzmir on yedisindeyken