Baharlar bitip güz olmadan
Ağaçlardaki yapraklar solmadan
Yeşeren ekinler hasat olmadan
Gelde bırakalım kendimizi sevda seline
Geceler dert yumağına dönmeden
Gönüllerde ayrılık rüzgarları esmeden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta