Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
SİTEM DE OLSA GÜZEL YANSITMIŞINIZ ŞİİRİNİZE
AKICI VE GÜZEL OLMUŞ YÜREYİNİZE SALIK
Tebrikler Can Dost Kalem.Zevkle okudum şiirini.Çok lezzet aldım.Kalemin elinden,kelamın dilinden,sevgin yüreğinden ve mutluluk hanenden eksik olmasın.Eğer şiire yorum yazmışsam mutlaka tam puan vermişim demektir.Sevgiyle kal.
KANDIRAMAZSIN
Bir köz gibi sevdâ canı yaktıkça,
Alev kalbi sarar,söndüremezsin.
Irmak olup aşk deryâya aktıkça,
Can peşinden gider,döndüremezsin.
Karakoyun arar gibi kuzuyu,
Gurbet,sıla sürdürürsün geziyi.
Yürekte yıllanan ince sızıyı,
Deryâ ilaç olsa dindiremezsin.
Dostluğun yolunda vefâ kılavuz,
Sevdâ yarışında cefâ bana hız.
Aşk kalbe zimmetli,her hakkı mahfuz,
Onu kin,nefretle sindiremezsin.
Yalanla,dolanla vuruldu gönül,
Riyâyla,plânla kırıldı gönül;
Artık tecrübeyle duruldu gönül,
Beni hile ile kandıramazsın.
Nazım İNCE
YİNE BİR HESAP SORMA ŞİİRİ.
NEFİS VE LEZİZ.
TEBRİKLER.
SELAM VE DUA İLE.
Nefes almak demek değil yaşamak,
Kolay değil öyle aşkı taşımak,
Marifet her türlü dertle savaşmak,
Derdimin dermanı olabildin mi?
olması dleğiyle yüreğinize saglık güzel bir şiir okudum kaleminizden saygı ve selamlarımla
Tebrikler güzel dizelere ve şiire. Yüreğinize sağlık. Saygı ve selamlar.
Bir tek tatlı sözüne mi kanayım,
Bir gül gibi elinde mi solayım,
Kıvılcım olmazsa nasıl yanayım,
İçimin çırası olabildin mi?
Son derece güzel çok iyi işlenmiş kutlar saygılarımı iletirim
Güzel dizeleri kutlarım kalemine sağlık sorulara yakışan başlık Nediye Sevdim Seni yakışır bence yüreğine sağlık
'Yağmur desem damla değilsin bana,
Bahar desem hazan gibisin bana,
Can katmalı sevda seven insana,
Damarımın kanı olabildin mi?'
olabilme ihtimali değil mi insanı ayakta tutan
sevene hazan bahar yeridir dost...
selamlarımla
Sormalı... Tebrikler şiire. Sevgiler
Can katmalı sevda seven insana,
Damarının kanı olabildin mi?
Bazen canından can da alır sevda...
Bence bu şiirde sadece sitem var.Ama gizli...Söylemek istediklerin,burda yazdıkların değil gibi...Şiirin güzeldi,kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta