Dar geldi ovalar, çıktı dağlara
Veda etti mor sümmbüllü bağlara
Alamadı yâri, bıraktı düzde
Kor gibi bir ateş yanarak özde
Sevdayı anlattı kuzuya, kurda
Ağaca, yaprağa, kayaya bir de
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Dar geldi ovalar çıktı dağlara
Veda etti mor sümmbüllü bağlara
Alamadı yari bıraktı düzde
Kor gibi bir ateş yanarak özde
Sevdayı anlattı kuzuya kurda
Ağaca yaprağa kayaya birde
Bir daha dönmedı doğduğu yurda
Kendi yok dillerde sevdası vardı
Dinledikçe yaprak sarardı düştü
Ağaçlar kurudu toprak büzüştü
Dilinden dökülen gamlı nağmeler
Rüzgar olup yari ile buluştu
Kutlarım hemşehrim...Selamlarımla.
Sevda pınarından su içen aşık
Gerçekten var ise gölünde ışık
Dağa çıkan o aşığı görürmüş
Sevda pınarına gönül verirmiş ...Gönüllerden akan sevda pınarları hiç bir zaman kurumasın...tebrikler..atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta