Sevda Olsun Şiiri - Halit Korkmaz

İkliminde aşksız kal da bağrında güller solsun,
Kendini bil, aşkı tanı, sinene sevda dolsun,
Boran olsun, yağmur olsun, gönül aşksız yaşamaz!
Her dem âşîk gezerim ben, deliye bayram olsun.

Gönüllerde sevda ekte kıraç sînen ıslansın,
Gözde sevdâ, dilde sevdâ, sîneyi aşk kaplasın,
Aşkın sevda pınarından yanık bağrım su çeker,
Saz sulansın, söz sulansın, gül-i derya sulansın.

Yandığında aşka koşar kendini bilmez âşık!
Tutuştuğu kor çırağdan medet umar bir kaşık,
Aşk bir fırın, insan hamur, pişir de adam eyle,
Fırıncının aşkı ekmek, aşkın özü sarmaşık.

Sevda eri kendin bilmez tabuttaki mevt gibi,
Harâbidir meyhanede düşünemez terkibi,
Sehpasında son dileği sorulan mahkûm titrer,
Aşığın dili maşuk der orda bilir tevhidi.

Gönül aşka seccâdedir mescitte var mı perçin,
Zâkir ol da âsumanda kanat çırp aşkın için,
Avcı peşinden koşsa da ceylân sürüden kopmaz,
Şevk ile gider peşinden ayağı kırık burçin.