Oturdum yine bir ağacın gölgesine
Düştüm ben sendeki ateşin emeline
Solan yapraklar ki düşerken önüne
Ay tutulmuş gözlerimdeki sevgine
Yanan mum ışığı ki gelir gözüne
Gönül durur gözlerdeki mucizene
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta