Ölüm gülleri açmıştı;
soğuk bir ölüm baharında.
Gözler sevda körüydü;
yalnız yalnızlık aylarında.
Hani güneş doğarya,
batıdan akşam üzeri
işte öyle birşeydi prangalı yüreğimde umut.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta