Ölüm gülleri açmıştı;
soğuk bir ölüm baharında.
Gözler sevda körüydü;
yalnız yalnızlık aylarında.
Hani güneş doğarya,
batıdan akşam üzeri
işte öyle birşeydi prangalı yüreğimde umut.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta