Geceye ve yalnızlığa kılıç çekmeli havadaki elin,
Hüzne ve ayrılığa efsun okumalı, suskun dilin,
Dur demeli yaralı gönlün, destursuz nefretlere.
Yeter diye haykırmalı buruk yüreğin, serzenişlere.
Güneşi geceye davet etmelisin,
Ayı gökyüzünden çekip almalı,
Ve hıçkırıklarına maya vermelisin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta