Kollarım kırık ayaklarım mecalsiz
Yüreğim yorgun çaresiz dermansız
Aşkın büyüttüğü güzeller güzeli kuş
Tüyleri gümüşten pırıl pırıl kanatları altın
Aşkları güzelleştirmek için mi kanatlandın
Bana ne kastın var ki
Kanatlarını benim yüreğime taktın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta