Aşk,
ölüme gülümsemektir;
Sevdiğimizden ayrılıp,
Giderken en sevgiliye doğru...
Geriden izlemektir.
Sevgili çağırdı diye gözyaşlarını gizlice dökmektir. Prangalı ayakları ve kelepçeli elleri umursamadan,
Demir parmaklıklar arkasından,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta