kurşun döktü sevda kuşları
kanatlanıp göğermiş kül rengi
tuba ağacında zümrüt-ü anka...
sevdaya bağışladılar seni hey hat!
tutunmuş kızıl perçemine yıkanıyor vahalar
havz-ı kevser nişanesi duru göller...
salkım-saçak dökülüyor kederin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta