Kurban olduğum bir sevdanın zülfünde yanıyorum
Zülüflerin omuzlarıma tel tel dökülmüş, dökülen bakışın gibi
Ah’ına yandığım tutsak et beni
Mahkûmum şimdi sana, gardiyanım nerede?
Yine düştüm hasretinin boşluğuna
Hasretin kuşatır beni, sevdanın boşluğunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta