Hangi mevsimin sırtındaydı hayat
sen uzayıp dururken saçlarından
Kadife bir gülüşün incindiği yerler olur belki
isminin yankısı çarpacak taş arıyorken.
Sonra kayıtsız bir düş ortasından silkinen ter bezleri
ve açıkta kalmış bir gönül yarası.
Sen sevdalısı olduğun renkleri dizerken hayat resmine
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta