Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dokunurken titrek bir ses akan kanıma
Damarlarımın aksine dalmıştım
Suda yüzen bir dalın sürüncemesinde
Suyu sen, dalı ben sanmıştım
Ne safmışım!
Ne yıldız kaysın
Ne tutulsun güneş
Sır oldu sır kalsın
Yaşanmışlığı
Kırılgan aşkımızın...
Finali buraya aldım bir kez daha okuyalım diye.
Tebrikler.
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta