'Yaşamak, tutkulu bir oyundur,
Kimi zaman aşka dönüşür
O aşk ki, kimi zaman
Dostlukla herşeyini bölüşür'..
Ben, bütün sabahların eteklerinden hüzünle tuttum. Asmalarımda bahar salkımları sarkar, toprağım verimlidir. Gözyaşlarım perçinli olsa da sevinçlerime, severim rüyalarda dans etmeyi. Öfkelerimi, hüzün şarkılarımı, yüreğimdeki vakur gülümsemelerimi ekip yüreğimin topraklarına, sevdalarımla harmanlarım.
Senin nakaratlarına takmıştım nicedir. Gözlerindeki yağmurlar bulur sanmıştım yüreğimdeki inciyi. Oysa, sana tutsak olmadım hiç. Beni bulsaydın, seni bulacaktı şiirlerim. Yasak şehirlerimin kapısını açmak zor geldi sana ve omuzumdaki ağırlığa tutunmak istemedin. Yüreğimdeki mateme bir matem de sen saldın.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kuru ekmeğini paylaşacak sevgiyle dolu gönüllerin olduğu bir yaşama, selamlar... Tebrikler Selahattin bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta