İnanmak istediğime inandım yine,
Kandım gözyaşlarına ve titrek sesine.
Bağrımın en ücrasındaki bam teline
Vurdun, o ağulu gözlerini kırpmadan.
Israrla inandım her defasında yare;
Ama bu kez bulamadım yaraya çare.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta