Yerinden kalkmayan bedeni
hiçbir mucize taşımaz.
Toprak,
sürülmeden vermez kendini;
ona ulaşmayan tohum
avuçta çürür.
Umut,
ayağa kalkanın
terinde görünür.
O ter ki,
geleceğin ilk harfidir.
Dua,
ellerini yumruklaştıramıyorsan
yalnızca sestir;
hiçbir düğümü çözmez.
Yol,
adım atmayanı tanımaz;
kapılar
itmeyene açılmaz.
Kimi zaman omzunu ister,
kimi zaman bütün ağırlığını.
Kurtuluş,
yere kök salan dizlerde değil,
kalkmayı göze alan
yaralı bacaklardadır.
Oğul,
şunu bil ki;
sevda bedel ödemeyene yurt olmaz.
Salim Diyap
Kayıt Tarihi : 15.12.2025 09:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!