Güz yağmurlarıyla toprağa verdiğim sen
Bahar yağmurlarıyla dönecek misin bilemem
Bir mahzunluk hüküm sürüyor yüreğimde şimdi
Gözyaşlarım onun emrinde hiç dinmiyor ki...
Lâlenin hilaline, gülün kan rengine
Öylesine alışmışım ki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta