rengini dünyaya ilk defa sunan
adsız bir çiçek gibi parlıyorsa gözlerın
yalnız sana yazıyorum bu siiri
istersen bir şiir gibi okuma
çünkü her gün yeniden yazacağım onu
millerce yol katletıkten sonra
güneyi keşf eden bir kuşun sevinciyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
