Yalnızlar içinde yalnızken, sevmezdim hayatı
Gökyüzünde ki, yıldızları, mehtabı ayı
Kederle geçerdi ömrünün bu saltanatı
Boş vermiştim kavanoz dipli dünyayı
Gurbetin havasını çektim ben ölüm diye
Dikenleri kokladım ben gülüm diye
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta