İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Ey sen, sevda ağacı,
Seni görüpte baştan çıkmayan başı
ezmek yaraşır..' Çok güzel, üstad! Hayran kaldım, en hasından...
Bir demet gül kokusu var üzerinde,
Bütün güller seni kıskanır,
Ne zaman yaz gelipte,iki sevgili kol kola gezse,
Senin dibinde nefes alır,
Ey sen, sevda ağacı,
Seni görüpte baştan çıkmayan başı
ezmek yaraşır..
ezmek yerine yaradılışın harcında olan sevgiye göstermek daha iyi olsa gerek.
saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta