Adını çıkıp dağlara yazarım
Eteğinde durup nöbet tutarım
Ağlarım gözyaşımı dosttan saklarım
Yar deyip de gönül seni neylesin
Gönül sen mi çektin kara sevdayı
Ferhat’ ı düşünüp, şirine ağlarım
Başka eli tutan eli kırarım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta