şimdi en karanlık sevdalarla içiyorum
karşılıklı
onun şarabı beyaz
benimki kan kırmızı
onun tabağı kahkaha dolu, alaycı
benimki ise hasret, tutku
ve gözyaşı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok anlam yüklenmiş, harika bir şiirdi okuduğum...
Kutlarım saygıyla...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta