Uzak çok uzak bir yoldan usulca gelen bir maviydin sen.
İlk kez görüyordum senin gibi bir maviyi.
Etrafındaki her renk hemen siyaha meylediyordu.
Teninde mavinin her tonu mevcuttu ve biliyorum mavi varken tüm renkler intihar ediyordu.
Ben yazıyordum her tonunu her ışıktan hem de gölgeye doğru sen üşüyen tüm renklere bir anda masmavi bir örtü oluveriyordun.
Nasıl yapıyordun bilmiyorum ama ben seninle gök oluyordum, gece, gündüz, günaha bulanıyordum..
Hem sevabım Tanrı’dan mirastı
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta