Topraktan halk oldu tüm nev’i beşer,
İnsana mayadır özü toprağın.
Yıldızlar arası mekânda yaşar,
Denizler belki de gözü toprağın.
Hakk emriyle mesken odu varlığa,
Kapısını çalan düşmez darlığa,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta