Topraktan halk oldu tüm nev’i beşer,
İnsana mayadır özü toprağın.
Yıldızlar arası mekânda yaşar,
Denizler belki de gözü toprağın.
Hakk emriyle mesken odu varlığa,
Kapısını çalan düşmez darlığa,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta