Sev! Dedi Tanrı, çok sev…
Âdem’le Havva düşmüştü ya yeryüzüne
İşte o senin Âdemin.
İşte o senin Havva’n dedi Tanrı
Elmayı yerken birlikte günaha girdiğin.
Asırlarca şefaatini beklediğin.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta