O içindeki boşluk seni bedbaht eden.
O demirden kafes beynini çevreleyen.
O kopmayan zincir bileklerinde kenetlenen.
O kapkara nokta bakışlarını kilitleyen.
Doldur artık,biraz faniliği düşün,yeter.
Madde yok olsa da maneviyat sürer gider.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta