"Seni seviyorum"
Ne kadar da çok söylenmişti değil mi bu cümle?
Ne kadar da çok "çok" vardı oysa!
Kelimesiz bir hissedişi kelimeye sığdırmak da ne diye?
"Seni seviyorum" diyorduk kendimize.
Herkesin kendi kendine konuştuğu bir alemde, kendine "sen" demek de ne diye?
Çok eski zamanların hiç eskimeyen bir yalanıydı bu.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta