"Seni seviyorum"
Ne kadar da çok söylenmişti değil mi bu cümle?
Ne kadar da çok "çok" vardı oysa!
Kelimesiz bir hissedişi kelimeye sığdırmak da ne diye?
"Seni seviyorum" diyorduk kendimize.
Herkesin kendi kendine konuştuğu bir alemde, kendine "sen" demek de ne diye?
Çok eski zamanların hiç eskimeyen bir yalanıydı bu.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta