S E T E N A Y
Ne bir damla suları,ne bir lokma aşları.
Sanki suçlular gibi,öne eğik başları.
Ayakta kalmak için,kaç nesil savaştılar.
Canları pahasına,ne engeller aştılar.
Artık duman tütmüyor,asırlık ocağında.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
tarihin siyah harflerle yazdığı bu sürgünü ilk önce öyküleştiren ve ölümsüzleştiren sayın Hulusi Üstün Saşadu'ya daha sonra bu öyküden esinlenerek Setenay'ın acı çığlıklarıyla bizi o günlere götüren ve o günlerde yaşanılan acılara bizi ortak eden sayın Adleyba Cihat'a sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum...
son sözümüz, bize onurlu ve dimdik bir duruş bırakan atalarımıza. “…Üzülmeyin bir şafakta doğup bir şafakta ölen atalarım, göklerinde sonsuz maviliği, dağlarında bembeyaz karları ve topraktan fışkırırcasına yükselen yeşili ile o topraklar bizim! bizim olacak...”
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta