Bazen durgun maviliğinde bulursun aradığını enginin
Sükut, gizem, ezgi kokulu...
Bazen coşkun köpüklerinde bir çağlayanın
Asi, kararlı, tutku dolu.
Görmez olur gözlerin bazen
Ne engindir dindiren öfkeni,
Ne çağlayan körükleyen ateşini...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çok güzel,derin anlamı olan bu şiirinizi bizimle paylaştığınız için teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta