Dağların ardında koyup gittim seni,
Sislerin arasına gömüp gittim,
Yolların ardı sıra bırakıp gittim,
Ben miydim terk eden, sen mi bilmiyorum…
Biz bir çift hayat bıraktık dağların ardında
Bir çift kırık kalp,
O çocuk gülüşün çıkmıyor aklımdan…
O ana saplanıp kaldım sanki,
Gidemiyorum bir adım öteye,
Uğrunda harcanmış bir hayat taşıyorum avuçlarımda,
Ayaklarım sürüklenirken geleceğe…
Ayaklarım götürüyor ya ben gidemiyorum,
Karşımda bir resim var
Mutlu insanlar görüyorum
Gülümseyen gözler
Yine bir akşam üstü…
Seninleyim…
Yine orda ki gibi gülebilecek miyim bir daha?
Yıllar geçti üstünden,
Hayal meyal hatırlıyorum…
Televizyon izlerken başım dizlerinde uyuyakalmıştım.
Daha çocuktum o zamanlar…
Yıllar geçti üstünden,
Ne çok şey değişti hayatlarımızda,
Hani bitti zannedersin ya...
Kendince bir nokta koyarsın,
Bilmezsin her noktanın yeni bir cümleyi başlattığını...
Fark etmezsin her seferinde aynı şeyleri yazdığını…
Zaman usulca öğretir sana,
Hiçbir noktanın bitiremeyeceğini içindekileri…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!