Bazen gözler değil, sözler değil
Söylenmeyenlerdir yaralayan.
Kuru dalda kalan son yaprak gibi beklerim
Geldiğinde mevsim kış olur
Kuru bir soğuk olur aşkımızın baharı
Her zaman bulutlarda ağlamaz yüreğim.
Damlaları boşalmaz sağanak sağanak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta