Sessizlik Şiiri - Anla Despina

Sustuklarımızla uyanıyoruz her yeni hikâyeye
Daha önce yaptığımız her şey bir ur içimizde
Kalemimizden damlayan kan, nereye gitsek elimizde
Sustuklarımız büyümüş içimizde.

Bıraktığın yerde kalmak yok, demiştim uzun zaman önce
Bir terk ediş gecesinde akıtacağıma söz vermiştim,
İki yüzlülüğünü satır satır.
Söyle bana, kimse duymasın yalanlarını.
Her nereye gidersen, kimse görmesin bencil, ruhsuz ellerinle
Aşk kisvesi altında gizlediğin gerçeklerini.

Yazdım gönlüme kurduğun tahtı,
İşledim nakış nakış hayatıma.
Her nefeste hissettim acı gerçeklerin sancısını,
Her ismini gördüğümde susturdum yüreğimi
Bir sonbahar rüzgarı gibi okşayan ellerini çizdim duvarıma,
Dokundukça çiçek açtım sana.
Gözlerine baktım, sonsuza kadar...