Sessizlik, yoksunluğun ötesinde var
Sessizlik, yalnız olan kuş sesinde var
Sessizlik, soluk almayan nefesinde var
Sessizlik, ıssız yaşanmayan bir koy gibi
Sessizlik, hiç birşey bilmeyen bir toy gibi
Sessizlik, boş yaşayan bir nesil, soy gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta