Bir bahar gecesi
Nisan ayıydı, günlerden bir gün,
Önemi yoktu hangi günün.
Alışmışım gecenin karanlığına,
Görmem o sevecen sarısını güneşin.
Bir cam kenarında oturur sokağı izlerim,
Ne bir ses işitilir, ne bir yüz görünür.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta